?UMCS we współpracy ze szkołą

Zakład Edu­ka­cji Polo­ni­stycz­nej i Inno­wa­cji Dydak­tycz­nych w Insty­tu­cie Filo­lo­gii Pol­skiej lubel­skie­go Uni­wer­sy­te­tu Marii Curie‐Skłodowskiej, od kil­ku lat współ­pra­cu­ją­cy z Gim­na­zjum nr 19 im. Józe­fa Cze­cho­wi­cza w Lubli­nie, 10 mar­ca 2016 r. zor­ga­ni­zo­wał w tej szko­le warsz­ta­ty pt.: ?Dla­cze­go wul­ga­ry­zmom mówi­my NIE?.

Spo­tka­nie z ucznia­mi sta­no­wi­ło nie tyl­ko reak­cję na wyraź­nie roz­luź­nie­nie oby­cza­jów języ­ko­wych, ale też mia­ło na celu uwraż­li­wie­nie uczniów na etycz­ny wymiar języ­ka oraz zachę­ce­nie ich do wyru­go­wa­nia z komu­ni­ka­cji tzw. ?brzyd­kich wyra­zów?, któ­re czę­sto krzyw­dzą dru­gie­go czło­wie­ka. W prze­ko­na­niu o korzy­ściach pły­ną­cych z pięk­ne­go i sto­sow­ne­go wypo­wia­da­nia się mia­ły utwier­dzić gim­na­zja­li­stów wypo­wie­dzi naszych stu­den­tek na temat grzecz­no­ści języ­ko­wej oraz funk­cjo­no­wa­nia nie­przy­zwo­itych i ordy­nar­nych form w prze­strze­ni publicz­nej i pry­wat­nej. Do dys­ku­sji poświę­co­nej czy­sto­ści pol­sz­czy­zny i nega­tyw­nym skut­kom wul­ga­ry­za­cji włą­czy­li się zapro­sze­ni goście: prof. dr hab. Mał­go­rza­ta Kar­wa­tow­ska oraz dr Beata Jarosz, patro­nu­ją­ce całe­mu wyda­rze­niu.

W pro­gra­mie uwzględ­nio­no rów­nież pre­zen­ta­cje samych gim­na­zja­li­stów, któ­rzy przed­sta­wia­li świat z ?brzyd­ki­mi sło­wa­mi? z wła­snej per­spek­ty­wy, wyraź­nie opo­wia­da­jąc się prze­ciw­ko ich nad­mia­ro­wi i wska­zy­wa­li na ich spo­łecz­ną szko­dli­wość. Zgro­ma­dze­ni ucznio­wie żywo reago­wa­li na gło­szo­ne sądy i chęt­nie włą­cza­li się w dys­ku­sję, dzie­ląc się wła­sny­mi prze­my­śle­nia­mi i doświad­cze­nia­mi. Warsz­ta­ty uświa­do­mi­ły mło­dzie­ży, że uży­wa­nie wul­ga­ry­zmów jest prze­ja­wem łama­nia ele­men­tar­nych zasad współ­ży­cia spo­łecz­ne­go, a czę­sto też i aktem agre­sji, któ­ra naru­sza i obra­ża god­ność dru­gie­go czło­wie­ka.

Trze­ba dodać, że pra­cow­ni­cy Zakła­du Edu­ka­cji Polo­ni­stycz­nej i Inno­wa­cji Dydak­tycz­nych od lat meto­dycz­nie wspie­ra­ją nauczy­cie­li polo­ni­stów i stu­den­tów, sta­ra­jąc się uświa­da­miać im zna­cze­nie ele­men­tów wycho­waw­czych edu­ka­cji, roz­wi­jać ich huma­ni­stycz­ne pasje i kształ­cić w nich posta­wy dba­ło­ści o pol­ską kul­tu­rę, w tym o ety­kę sło­wa.